Piękny kot, który teraz spokojnie odpoczywa na naszej sofie, ten, który patrzy na nas tymi oczami tak słodkimi i czułymi, że chcesz je jeść całusami i który zaczyna mruczeć za każdym razem, gdy pieścimy jego grzbiet lub małą główkę, ma wędrujących przodków którzy dzielili pokład z żeglarzami, kupcami, a nawet ludami nordyckimi.
I nie tylko to, ale chociaż przez długi czas uważano, że Sus scrofa Opuścili Egipt w ramach jednej ekspansji, dziś wiemy, że mapa jego podboju była bardziej złożona i składała się z kilku różnych fal i tras. Odkryj jak koty podbiły świat.
Co genetyka ujawnia na temat Twojej wspaniałej podróży
Dzięki niższym kosztom analiz genetycznych naukowcy zgłębili pochodzenie kota domowego. Genetyczka Eva-Maria Geigl z Instytutu Jacques’a Monoda (Paryż) przeprowadziła badanie, w którym analizowano DNA mitochondrialne —które przechodzi z matek na dzieci— ponad dwieście starożytnych kotów ze stanowisk w Europie, Afryce i na Bliskim Wschodzie, począwszy od najwcześniejszych rolników, aż po niedawne okresy historyczne.
Wyniki pokazują, że Koty rozprzestrzeniły się w kilku falachPierwszy z nich zbiega się z rozwojem rolnictwa na Żyznym Półksiężycu i wschodniej części Morza Śródziemnego: zboże przyciągało gryzonie, a gryzonie przyciągnęły koty, które zaczęły spotykać się z uznaniem rolników, którzy widzieli w nich skuteczny środek zwalczania szkodników.
Nastąpiła druga duża dyfuzja kilka tysiącleci później, gdy handel morski się nasilił, a żeglarze odkryli w kocie sprzymierzeńca w walce z gryzoniami na statkach. Ślady genetyczne linii powiązanych z Egiptem pojawiły się w Osady wikingów w Europie Północnej, wyraźny znak dalekiej podróży.
Udomowienie kota nie nastąpiło zatem w jednym miejscu ani w jednym czasie: Istniały co najmniej dwa główne punkty skupienia (Bliski Wschód i Egipt) oraz kilka dróg rozprzestrzeniania. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie Nature; możesz je przeczytać, klikając tutaj.
Udomowione dla wygody: ze stodoły na statek
Los gatos Nie zostały udomowione siłą; zbliżali się do osad ludzkich, zwabieni łatwym łupem. Ta wygodna koegzystencja kształtowała ich zachowanie: więcej tolerancyjny i towarzyski Dobrze się rozwijały w pobliżu ludzi i zasobów zboża.
Wraz z rozwojem szlaków morskich stały się one stałych członków załogiPodczas wielu podróży w starożytności i średniowieczu powszechną praktyką – a nawet normą w niektórych portach – było zabieranie na pokład kotów w celu ochrony zapasów i lin. Ten zwyczaj wyjaśnia ich szybką obecność w Azja, Afryka i Europaoraz ich skok na wyspy, na których pierwotnie kotów nie było.
Pięć kluczowych momentów ekspansji
- Osady rolnicze na Bliskim Wschodzie:Przybycie do spichlerzy i wiosek Żyznego Półksiężyca i Anatolii.
- Wschodnia część Morza Śródziemnego:skakanie po wyspach i wybrzeżach (Cypr i archipelagi Morza Egejskiego) dzięki prymitywnej nawigacji.
- Epoka brązu i żelaza:ekspansja do zachodniej części Morza Śródziemnego wraz z osadnikami i kupcami greckimi, etruskimi i punickimi.
- Epoka rzymska:konsolidacja w całej Europie kontynentalnej i obszarach przybrzeżnych imperium, z silnym wykorzystaniem Zwalczanie szkodników.
- Epoka Wikingów:dystrybucja na obszarze Morza Północnego, Morza Bałtyckiego i północno-wschodniego Atlantyku z zawinięciami do wielu portów.
Co mówi DNA (i co widzimy gołym okiem)
Analiza szczątków kostnych, skóry i sierści starożytnych kotów potwierdza, że wszystkie koty domowe zejść z Dziki kot afrykański (Felis silvestris lybica). Sugeruje to również, że zachowanie Na początku była to cecha najczęściej wybierana: przez tysiąclecia wygląd miał mniejsze znaczenie.
W rzeczywistości malowidła ścienne i mumie pokazują, że wzór pręgowany Dominował w starożytności, a plamy i inne wzory stały się powszechne znacznie później. Ponadto w Europie Środkowej i Wschodniej zaobserwowano, że wielkość ciała Populacja kota domowego malała od czasów prehistorycznych do średniowiecza, po czym nastąpił niewielki wzrost.
Egipt, Rzym i ludy Północy: decydujący trójkąt
W starożytnym Egipcie kot osiągnął status bohater codziennego życia i w ikonografii religijnej. Ten prestiż współistniał z funkcją łowca gryzoni w domach i spichlerzach, a także na statkach handlowych pływających po Morzu Śródziemnym.
Rzymska logistyka jeszcze bardziej rozszerzyła ich obecność. Wieki później Wikingowie włączyli koty do swoich podróży, gdzie oprócz zwalczania szkodników, zapewniały firma dla załogiEgipski odcisk genetyczny kotów znalezionych w portach bałtyckich pasuje do tych sieci handlowych.
Poza Europą: Azja, Ameryka i reszta mapy
W Azji koty szybko stały się częścią kultury domowej: w Chinach były symbolami dobrobyt i spokój, a w Japonii kojarzone są ze szczęściem, a ich kultowe odmiany to krótko ucięty ogon Język japoński.
Po drugiej stronie Atlantyku przybyli z pierwszym Europejskie mocarstwa kolonialneSzczątki kotów z wraków statków i dokumenty z wczesnych osad sugerują, że podróżowały one na galerach i statkach już w początkach kolonizacji. Dziś są obecne na całej planecie, z wyjątkiem… antartyda.
Ewolucja w postępie, kulturze i nazwach
Choć jego morfologia nie różni się radykalnie od morfologii zwierząt dzikich, zmienność dziedziczna rośnie wraz z ogromnymi, miejskimi populacjami, więc ewolucja trwa. Współistnienie z dzikimi kotami w niektórych regionach – o ile ma miejsce – dodaje przepływ genów które mogą modulować cechy.
Jego obecność zaznaczyła się w językach i symbolach: od egipskiego miau do takich terminów jak gatto, jak, kot o gato w językach współczesnych, zawsze z echem jego zdolności do śledzenia i CazarW średniowieczu europejskim okresy wzrostu wartości współistniały z fazami prześladowanie oparte na przesądach; później nauka i sztuka zrehabilitowały je i uczyniły z nich ikony domowe i kulturalne.
Oprócz historii, różne badania wskazują na korzyści płynące ze wspólnego życia: firma może zmniejszyć stres i zapewniają wsparcie emocjonalne, co być może częściowo wyjaśnia ich sukces jako towarzyszy w życiu współczesnym.
Od najwcześniejszych stodół po pokłady statków, kot domowy wygrał stały bilet u boku ludzi, dzięki ich własnym zaletom: skutecznym łowcom gryzoni, rosnącej towarzyskości i niezwykłej zdolności adaptacji do nowych szlaków, kultur i klimatów. Ich podbój świata nie był dziełem przypadku ani jednorazowym wydarzeniem, lecz sumą wielu ludzkich podróży i sojuszy.