El porzucenie kota Kwestia ta ponownie stała się centralnym punktem debaty na temat dobrostanu zwierząt w Hiszpanii. W ostatnich tygodniach ujawniono kilka przypadków wyrzucania miotów do śmieci, zaniedbanych kolonii i przeciążonych wolontariuszy, co pokazuje, jak poważny jest brak ochrony kotów, pomimo obowiązujących przepisów.
Chociaż ustawa 7/2023 zaostrza sankcje i ustanawia jasne obowiązki dla administracji i osób fizycznych, w codziennej rzeczywistości są one stowarzyszenia, sieci opiekunów i kolonie kotów Ci, którzy odczuwają skutki tej niewygodnej rzeczywistości: porzucane są całe mioty, koty bezdomne mylone ze zwierzętami domowymi oraz lokalne rady, które wciąż nie wdrożyły skutecznych planów zarządzania.
Śmieci wyrzucane do śmieci i fale porzucanych kotów
W gminie San Román de los Montes w Toledo radny ds. środowiska potępił prawdziwą fala porzucania śmieci Nowonarodzonych kociąt. W ciągu zaledwie tygodnia odnaleziono trzy mioty, a ostatni z nich to dziewięć kociąt znalezionych w przeprawie przez wodę, w miejscu, w którym spodziewano się, że deszcz zakończy ich życie.
Rada Miasta podejrzewa, że część tych miotów pochodzi z mieszkańcy pobliskich miasteczekW miejscach takich jak Talavera de la Reina ludzie udają się na tereny wiejskie, aby porzucić zwierzęta, błędnie wierząc, że „na wsi poradzą sobie same”. Prawda jest taka, że bez matki i mając zaledwie kilka dni, większość tych kociąt umiera z zimna, niedożywienia lub po prostu się utopi.
Rada Miasta za pośrednictwem swoich oficjalnych kanałów powtórzyła, że wydarzenia te nie są po prostu nieodpowiedzialnym gestem, ale przestępstwo objęte ustawą o ochronie zwierzątCo może skutkować znacznymi karami finansowymi. W komunikacie podkreślono również, że porzucenie zwierzęcia w takich warunkach jest uważane za celowe znęcanie się.
San Román de los Montes, pomimo swoich niewielkich rozmiarów, promuje zaawansowany model zarządzanie kotami społecznościowymiGmina liczy około 15 kolonii kotów i około 300 kotówOpiekę nad nimi sprawuje około dwudziestu wolontariuszy. Wszystkie koty ze społeczności są symbolicznie identyfikowane jako Román lub Romana, a rada uczestniczy w programie „Złap, wysterylizuj i wypuść” (TNR), w ramach którego dzięki dotacjom publicznym wysterylizowano już prawie sto kotów.
Na wybrzeżu Huelvy, w miejscowości Matalascañas, po odkryciu śladów musiała interweniować Gwardia Cywilna. Trzy nowonarodzone kocięta wyrzucone na śmietnikSzybka współpraca między funkcjonariuszami, wolontariuszami i schroniskami dla zwierząt zapobiegła tragicznemu wypadkowi, ale władze podkreślają, że nie wszystkie przypadki kończą się szybką ewakuacją. Lokalna policja w Almonte rozpoczęła operację mającą na celu ustalenie pochodzenia zwierząt, a nawet odnalezienie matki poprzez testy DNA, podkreślając, że porzucanie szczeniąt na śmietniku jest aktem skrajnego okrucieństwa.
Tego typu incydenty zdarzają się aż nazbyt często: nieodstawione od piersi kocięta ukryte w kartonowych pudłach, mioty porzucone na pustych posesjach lub w bramach, a także ranne lub wyczerpane koty znalezione przypadkiem. Każde odkrycie wystawia na próbę system, który – według organizacji – jest już przeciążony. na granicy swoich możliwości reagowania.
Ustawa 7/2023: porzucenie kotów, sankcje i obowiązki
Ustawa 7/2023 o ochronie praw i dobrostanie zwierząt wprowadziła istotne zmiany w obszarze porzucenie kotów i innych zwierząt domowych W Hiszpanii prawo stanowi, że wypuszczenie zwierzęcia domowego na wolność jest uważane za zakazane, z wyjątkiem kilku zatwierdzonych programów, i podkreśla, że każde porzucenie jest karalne.
W tekście prawnym podkreślono również, że każdy może zgłosić przypadek porzucenia lub znęcania się, a w przypadku napotkania kota, który wydaje się być porzucony, właściwym postępowaniem jest uruchomienie oficjalnego protokołu: powiadomienie właściwych organów lub upoważnionych służb ochrony zwierząt. Zapobiega to sprzeniewierzeniu, zapewnia podstawową opiekę weterynaryjną i pozwala na sprawdzenie, czy zwierzę zostało identyfikator i właściciel.
Prawo zabrania pozostawiania zwierząt domowych bez nadzoru przez okres dłuższy niż trzy dni, a w przypadku psów obowiązuje jeszcze bardziej rygorystyczny limit, aby ograniczyć sytuacje przedłużająca się bezradnośćMimo że przepisy nie określają konkretnych ram czasowych dla kotów wolnożyjących w kontrolowanych koloniach, wyraźnie stanowią, że porzucenie lub wielokrotne zaniedbywanie są karalne.
El reżim sankcji Obejmuje ona drobne, poważne i bardzo poważne naruszenia, za które grożą kary w wysokości od 500 i 200.000 euroW zależności od stopnia zaawansowania. W przypadkach celowego porzucenia, skutkującego cierpieniem lub zagrożeniem życia zwierzęcia, kary są najwyższe i mogą im towarzyszyć inne zobowiązania prawne.
Rozporządzenie promuje również tworzenie Statystyki ochrony zwierząt Ta inicjatywa, koordynowana na szczeblu stanowym, ma na celu zebranie wiarygodnych danych na temat porzucania zwierząt, eutanazji, adopcji i zarządzania koloniami. Ma ona na celu ukierunkowanie przyszłych decyzji w zakresie polityki publicznej i poprawę identyfikowalności zwierząt trafiających do systemu ochrony.
Kolonie kotów, opóźnione porzucanie i metoda TNR
Obok bardziej widocznych przypadków bezpośredniego porzucenia w wielu miastach wykrywa się również formę zaniedbania „odroczone porzucenie” związane z koloniami kotów. Stowarzyszenia takie jak CER Gatos Alcázar uruchomiły kampanie uświadamiające i sterylizacyjne aby ostrzec przed rozprzestrzenianiem się prowizorycznych punktów karmienia, które z czasem stają się niekontrolowanymi i niemonitorowanymi koloniami.
Według tej organizacji wiele osób zaczyna zostawiać jedzenie bezdomnym kotom, „aby im pomóc”, ale później nie bierze żadnej odpowiedzialności za ich dobro. sterylizacjaCzęsto konieczna jest opieka weterynaryjna lub kontrola grupowa. Kolonie te często trafiają w pobliże dróg, na obszary zagrożone zatruciem lub w miejsca, gdzie dochodzi do konfliktów sąsiedzkich, co skutkuje wypadkami na drogach, atakami psów lub powtarzającymi się zniknięciami zwierząt.
Stowarzyszenie podkreśla, że karmienie kotów bez koordynacji nie jest tym samym, co ich ochrona, a bez planu takie zachowanie może przerodzić się w formę porzucenia: koty są zachęcane do pozostania w jednym miejscu, ale pozostawiane same sobie, gdy pojawiają się problemy. Stąd mocne przesłanie ich kampanii: to, co wydaje się pomocą, może okazać się… śmierć w średnim terminie.
W obliczu tej rzeczywistości, Metoda CER (wychwytywanie, sterylizacja i powrót) Jest ona przedstawiana jako najskuteczniejsze i najbardziej etyczne narzędzie zarządzania koloniami kotów miejskich i podmiejskich. Procedura obejmuje odławianie kotów wolnożyjących, sterylizację, zapewnienie im podstawowej opieki weterynaryjnej i wypuszczenie na ich terytorium, gdzie otrzymują kontrolowane karmienie i stały monitoring. Uzupełnieniem tego podejścia są specjalistyczne warsztaty, takie jak: masowa i zorganizowana sterylizacja.
Doświadczenia w różnych lokalizacjach wskazują, że dobrze zarządzana kolonia stopniowo zmniejsza liczbę osobników, poprawia stan zdrowia kotów i zmniejsza konflikty z lokalną społecznością. Wymaga to jednak koordynacji między stowarzyszeniami, wolontariuszami i agencjami rządowymi, a także stabilnych zasobów na pokrycie kosztów sterylizacji i monitorowania stanu zdrowia.
Przeciążeni wolontariusze i wykluczone rady lokalne
Za każdą widoczną kolonią prawie zawsze kryje się sieć wolontariusze-opiekunowie którzy poświęcają czas, pieniądze i wysiłek na karmienie, sterylizację i monitorowanie kotów. W wielu przypadkach osoby te deklarują, że działają samodzielnie, bez wystarczającego wsparcia ze strony władz miejskich, mimo że prawo powierza zarządzanie koloniami kotów radom lokalnym.
W gminach takich jak Torres Torres we Wspólnocie Walenckiej zarządcy kolonii rozważali nawet zgłoszenie problemu do Rzecznika Praw Obywatelskich. Oskarżają radę miejską o naruszać ustawę 7/23 o ochronie zwierząt Twierdzą, że przez lata składali formalne dokumenty, propozycje i wnioski, ale nie otrzymali żadnej odpowiedzi, ponieważ brakowało im kompleksowego planu, podziału budżetu i programu CER.
Wolontariusze zgłaszają krytyczną sytuację: znaleziono martwe lub znajdujące się w ekstremalnych warunkach koty, rachunki weterynaryjne przekraczające tysiąc euro miesięcznie Wydatki te zostały pokryte z ich własnej kieszeni, a w przypadkach zatruć nie podjęto żadnych działań. Do tego dochodzą groźby i obelgi ze strony niektórych sąsiadów, którzy sprzeciwiają się obecności kotów w miejscach publicznych. brak środków Uważa się, że jest to jedna z głównych przyczyn zużycia.
Rada miasta utrzymuje, że pracuje nad możliwymi rozwiązaniami i że osoby zaangażowane w projekt zostały poproszone o utworzenie formalnego stowarzyszenia w celu dalszej współpracy. Jednak dla tych, którzy od lat utrzymują kolonie na poziomie ulicy, tego typu reakcje pojawiają się zbyt późno i wzmacniają wrażenie, że Główny ciężar spoczywa na wolontariuszach.
Brak planowania miejskiego nie tylko zwiększa przeludnienie i cierpienie zwierząt, ale także wzmacnia przekonanie, że koty w domach są problemem bez wyraźnego właściciela. W tej próżni odpowiedzialności, zarówno porzucanie miotów, jak i konflikty z częścią sąsiedztwa, zmęczoną sytuacją, którą postrzegają jako wymykającą się spod kontroli, gwałtownie rosną.
Społeczne koty, schroniska dla zwierząt i system na krawędzi rozpadu
Kolejnym kluczowym punktem w zrozumieniu zjawiska porzucania kotów w Hiszpanii jest Zamieszanie między kotami domowymi a porzuconymiSpecjaliści pracujący z koloniami kotów przypominają nam, że nie wszystkie koty żyjące na ulicy są w takiej samej sytuacji: uspołecznione zwierzę, które straciło swój dom, nie jest tym samym, co dziki kot urodzony i wychowany na zewnątrz.
Schroniska dla zwierząt są zazwyczaj przeznaczone do zakwaterowania porzucone lub zagubione koty domowe które potrafią przystosować się do życia w domu i wejść do obiegu adopcyjnego. Jednak w praktyce wiele z tych organizacji jest przeciążonych, ponieważ przyjmują również koty ze schronisk, dla których schroniska nie zawsze są odpowiednim miejscem.
Specjaliści od zachowania kotów wskazują, że ponad połowa kotów społecznych przenoszonych do zamkniętych obiektów umiera z powodu stres, choroba lub brak adaptacjiSą to zwierzęta, które stanowią część terytorium, ustalonej kolonii, a ich dobrostan zależy od prawidłowego zarządzania tym środowiskiem, a nie od ich ogólnego zamykania.
Oficjalny system – zarejestrowane ośrodki, schroniska, regulowana infrastruktura – odgrywa istotną rolę, ale ma ograniczenia: jest przeznaczony dla określonego gatunku zwierząt i dla liczby, którą już przekracza liczba porzuconych zwierząt. Jednocześnie istnieje mniej widoczna sieć złożona ze stowarzyszeń bez własnych schronisk, zarządców kolonii, domów tymczasowych, a nawet sanktuaria oferujące stały dom do kotów, których nie można adoptować.
Ustawa 7/2023 sama uznaje status kotów wolnożyjących i stanowi, że ich zarządzanie powinno być wspierane przez społeczeństwo. Jednak wiele organizacji zgłasza, że w praktyce takie wsparcie jest nadal niewystarczające lub bardzo ograniczone. Dlatego zalecają, aby w przypadku znalezienia rannego lub porzuconego kota, Skontaktuj się najpierw z urzędem miasta. aby sprawdzić, czy są przydzielone zasoby, zanim automatycznie przekażesz sprawę do stowarzyszeń, które mogą być całkowicie przeciążone.
W tym kontekście sieci domy zastępcze Stały się niezbędnym ogniwem. To prywatne domy, w których szczenięta, chore zwierzęta lub niedawno uratowane koty otrzymują tymczasową opiekę, leki, klatki rekonwalescencyjne i intensywną opiekę. Często są jedyną opcją dla porzuconych miotów, które bez tego wsparcia nie miałyby szans na przeżycie, dopóki nie zostaną adoptowane.
Różne grupy interesariuszy zgadzają się, że dobre intencje już nie wystarczą. Odpowiedzialne zarządzanie kotami – zarówno porzuconymi, jak i domowymi – wymaga specjalistycznego szkolenia, jasnych protokołów i koordynacji międzyinstytucjonalnej. Bez odpowiednich struktur, stabilnych zasobów finansowych i rygorystycznego stosowania narzędzi, takich jak metoda TNR (odłowienie-kastracja-wypuszczenie), przypadki porzucenia kotów Będą się nadal mnożyć i przeciążać tych, którzy przez lata podtrzymywali system, pracując w okopach.
Obecna sytuacja dotycząca porzucania kotów w Hiszpanii ukazuje złożony problem, ale z jasno określonymi kierunkami działania: surowsze przepisy, obowiązek zarządzania koloniami nałożony na gminy, stowarzyszenia domagające się realnego wsparcia oraz coraz bardziej świadoma opinia publiczna, która wciąż potrzebuje informacji o tym, jak postępować. Jeśli wzmocnione zostaną programy TNR (odłowienie-kastracja-wypuszczenie), koty wolnożyjące będą szanowane i uznane zostanie, że każdy miot pozostawiony w rowie lub na śmietniku to wspólna odpowiedzialność, możliwe będzie zmniejszenie zarówno liczby porzucanych kotów, jak i cichego cierpienia tysięcy kotów żyjących obecnie w miastach i miasteczkach.
